Cərrah-Onkoloq Aytac Məmmədova
Bəzən bir insan dünyaya sadəcə yaşamaq üçün gəlmir. Bəziləri var ki, başqalarının ömrünə işıq salmaq üçün doğulur. Onlar hər səhər günəş kimi doğur, gecə ulduz kimi səssizcə parlayır, nəfəsimizə qarışaraq bizimlə birgə yaşamağa başlayır. Respublika Klinik Xəstəxanasının dəyərli həkimi, cərrah-onkoloq Aytac Məmmədova məhz belə bir işıqdır – görünməyən, amma hər yerdə hiss edilən.
Onun həkimlik yolu diplomla, titul ilə, vəzifə ilə ölçülə bilməz. Bu yol qəlbdən gələn bir çağırışın səsidir. Aytac xanım həkimliyi seçmədi – həkimlik onu seçdi. Çünki onun qəlbi şəfa üçün döyünür, əlləri həyatlar üçün naxiş toxuyur, gözləri insan ruhunu görür. Elə bir ixtisas seçib ki, bu peşə həm bədəni, həm ruhu sınayan bir savaş meydanıdır – onkologiya və cərrahiyyə.
Ağ xalat onun üçün sadəcə iş geyimi deyil – bu, vəfanın, şəfqətin, məsuliyyətin, Allah qarşısında bir andın nişanəsidir. O xalatın ətəyində neçə anaların duası, neçə övladın sevinci, neçə ata qüruru gizlidir. Hər əməliyyatda, hər dəqiqədə o xalat, bir həyatın qapısını açır və Aytac xanım bu qapıdan adlayaraq insanı ölümlə həyat arasında çəkib işığa çıxarır.
Aytac Məmmədova üçün xəstə rəqəmlər toplusu deyil. O, analizlərin arxasında bir həyat görür. Xəstənin gözlərində qorxu yox, ümid axtarır. Onun üçün hər pasiyent bir taledir, bir romanın qəhrəmanıdır. O, bu romanı səssizcə oxuyur və özəl bir dildə, sevgi və anlayış dili ilə cavab verir.
Özəlliklə onkoloji xəstələr – bədənləri ilə yanaşı ruhları da əzilmiş insanlar – Aytac xanımın əlində yenidən nəfəs tapırlar. O, bıçaqla kəsdiyi toxumanın içində bəzən bir insanın bütün həyat ağrısını çıxarır. Onun əməliyyatları yalnız fiziki müdaxilə deyil – bir dua, bir ümiddir. Hər kəsin bacarmadığı qədər incə, hər kəsin çəkinə-çəkinə yaxınlaşdığı qədər məsuliyyətli…
Gecələrini də gündüzlər kimi işıqlı keçirir. Bəzən gecə növbəsində bir nəfər yaşamaqla ölmək arasında qalır, birisi qorxu içində Aytac xanımın baxışlarında sığınacaq axtarır. O, həm də bir insanın içində sönməkdə olan ümid ocağını yenidən alovlandırır…
Zamanla insan yorular deyirlər. Amma Aytac xanımın yorğunluğu belə mərd olur. Çünki o, yalnız əlləri ilə işləməz – ruhuyla var olur. Hər pasiyentin dərdində bir az öz dərdini, hər sağalan xəstədə bir az öz zəfərini görür. Və bəlkə də bu səbəbdən onun həyat fəlsəfəsi tək cümlədə gizlidir:
“Sağaltmaq bəzən dərmanla deyil, anlayışla, səbrlə və sevgiylə mümkündür.”
Bu fəlsəfə onu tibb elmindən daha uzağa aparır – O həkimliklə bərabər, həyatın mənasını da pasiyentlərinə ötürür.
Aytac Məmmədova haqqında yazmaq bir əxlaq modelini, bir peşə sədaqətini, bir qadın fədakarlığını və bir insan şəfqətini təqdir etməkdir. Cəmiyyətin belini düz saxlayanlardan biridə məhz belə səssiz həkim qəhrəmanlardır.
Aytac xanım siz cərrah-onkoloq olmaqla yanaşı . Şəfanın özü, insanlığın simvolu, ağ xalatlı qəhramansız.
Təşəkkür edirik. Hər nəfəs üçün. Hər toxunuş üçün. Hər ümid üçün.
İşığınız heç zaman sönməsin...
Ülkər Bağırova
FİDE kandidat master
